Korporacje akademickie nie były i nie są organizacjami studenckimi w dzisiejszym rozumieniu tego sformułowania. Nie można się do nich zapisać ani dowolnie uczestniczyć w ich spotkaniach. Do korporacji trzeba być zaproszonym, a później, po pewnym okresie kandydowania i wykazaniu się walorami moralnymi i osobowymi, zostać przyjętym. Do obowiązków każdego korporanta należy doskonalenie się i samokształcenie, znajdujące wyraz m. in. przygotowaniu spotkań i wygłaszaniu referatów.
Jednym z najważniejszych elementów działalności korporacji jest intensywne życie towarzyskie. Oprócz częstych spotkań we własnym gronie organizowane są bale i zabawy oraz obchody rocznic i świąt. Dla korporacji charakterystyczne są przyjacielskie, zażyłe stosunki panujące między korporantami. Z tego względu liczba korporantów zwyczajowo nie przekraczała stu, najczęściej zrzeszały one kilkadziesiąt osób. Pozwalało to zawierać i utrzymywać szczere, braterskie i egalitarne stosunki w korporacji. Są to więc stowarzyszenia elitarne, o nieco zamkniętym charakterze. Ważną cechą charakterystyczną korporacji jest także zasada nie przyjmowania w swoje szeregi kobiet.
Podstawowymi wymogami stawianymi kandydatom są: posiadanie głębokiego poczucia honoru, uczciwość, patriotyzm, poszanowanie tradycji, odpowiedzialność oraz punktualność. Dziś, powracając do tradycji korporacji akademickich, jesteśmy świadomi zarówno moralnej odpowiedzialności wobec naszych poprzedników, jak też nowych zadań i obowiązków. Naszym zadaniem jest odkłamanie komunistycznej historii ruchu korporacyjnego oraz ukształtowania nowej polskiej elity w duchu hasła: Bóg, Honor, Ojczyzna.
Członkami Korporacji mogą być studenci wszystkich wyższych uczelni Warszawy, którym bliskie są zasady i cele Korporacji.